這是今天的主日證道稿：在一切的處境中獻上感恩 Give Thanks in All Circumstances
Scripture: 1 Thessalonians 5:16–18; Deuteronomy 8:7–18
Date: November 1, 2025 | Tonlesaem Village Christian Church
I. Introduction: True Gratitude
“Dear brothers and sisters, peace be with you.”
Every October and November, the United States and Canada celebrate Thanksgiving—a festival dedicated to giving thanks for the harvest. Here in Cambodia, we also have a meaningful festival—the Water Festival—which is also a time for giving thanks.
Today, I want to ask you a question: How do you feel about gratitude? Does it naturally rise from your heart, or do you need the season to remind you, “I should give thanks”?
Perhaps someone is thinking quietly to themselves, “Pastor, I have lost so much this year; how can I be thankful?”
Brothers and sisters, the Bible does not tell us to give thanks for everything, but to give thanks in everything.
1 Thessalonians 5:16–18 says:
"Rejoice always, pray continually, give thanks in all circumstances; for this is God’s will for you in Christ Jesus."
God’s will is not for us to pretend that everything is fine, but that even in uncertainty, in lack, in pain, and in waiting, we see—He is still present. He is still working in our lives, and He is with us in every moment of the process.
II. Paul’s Testimony: Learning Gratitude in Hardship
The apostle Paul once said while in prison,
"I know what it is to be in need, and I know what it is to have plenty. I have learned the secret of being content in any and every situation, whether well fed or hungry, whether living in plenty or in want. I can do all this through Him who gives me strength." (Philippians 4:11–13)
We often remember only the last phrase—"I can do all things"—yet Paul spoke these words while chained and imprisoned.
True gratitude is not an expression of emotion, but a choice of faith.
III. Human Nature: We Are Not Naturally Grateful
Brothers and sisters, we must admit that due to our sinful nature, we are not naturally grateful. Our eyes tend to see first what we do not have.
Let me share a story:
A young man had just passed his CPA exam and told his father,
"Dad, from a professional standpoint, your business is a mess! Without accounting books or financial statements, you have no idea how much you are earning!"
The father smiled and replied, "Son, when I first came to this country, I only had one pair of pants. Now, your brother is a doctor, your sister is a teacher, and you are an accountant. Your mother and I have a house, a car, and a small business. Add it all up, subtract that one pair of pants, and that is the profit!"
Brothers and sisters, when we take the time to count our blessings, we will realize that God gives more than we ask.
IV. Gratitude in Difficulty, Not for the Difficulty
Jesus said in Luke 12:22–24,
"Do not worry about your life, what you will eat; or about your body, what you will wear. Consider the ravens: They do not sow or reap, they have no storeroom or barn; yet God feeds them. And how much more valuable you are than birds!"
Gratitude is not an escape from reality, but trusting that God is in control even in difficulties.
It is not "thankful for suffering," but "thankful in the midst of suffering, for the One who is with me."
V. God Knows Your Needs
God knows what you are worried about today. He knows your lack and your anxieties.
Jesus taught us to pray, "Give us today our daily bread."
Missionary Hudson Taylor once said,
"God knows His children have appetites every day. He fed three million Israelites in the wilderness for forty years—surely He will not forget us."
Psalm 37:25 also says,
"I was young and now am old, yet I have never seen the righteous forsaken or their children begging bread."
You may be experiencing lack, but you are not forgotten by God. He continues to lead you.
VI. Gratitude for God’s Work in Our Village
Brothers and sisters, think about how God has established His church in this village, teaching us gratitude through knowing Him.
We give thanks to God for bringing Pastor Timothy and his family here to establish this church, so we can worship together, care for one another, love one another, pray for each other, and grow together in the Lord.
We thank God for:
- The selfless offerings of brothers and sisters from other churches, giving us a place to meet;
- The generous donations of rice to families in need—this is God’s provision;
- Sending us here to serve through preaching His Word and through medical care.
Brothers and sisters, if we think carefully, the very breath we take, the ability to move, eat, sleep, think, speak, and hear—all of this is God’s grace and is worthy of gratitude.
VII. God Provides Spiritual Bread: True Satisfaction
God not only provides for our physical needs but also for our spiritual nourishment.
Jesus said,
"I am the bread of life. Whoever comes to me will never go hungry, and whoever believes in me will never be thirsty." (John 6:35)
The world can give you bread, but only Jesus gives true satisfaction. God’s ultimate provision is Himself. True gratitude is not because of "what I have received," but "because I have Him."
VIII. Reminder from Deuteronomy: Do Not Forget God
Deuteronomy 8:10–14,17–18 says,
"When you have eaten and are satisfied, praise the Lord your God for the good land He has given you. Be careful that you do not forget the Lord your God… You may say to yourself, 'My power and the strength of my hands have produced this wealth for me.' But remember the Lord your God, for it is He who gives you the ability to produce wealth."
Gratitude is not only for times of poverty; it is even more important in times of abundance.
Often, we do not forget God in lack, but in plenty.
IX. Gratitude Brings Spiritual Healing
"Rejoice always, pray continually, give thanks in all circumstances, for this is God’s will for you in Christ Jesus."
Gratitude is not a formality; it is a spiritual healing. When we lift our eyes to God in thanksgiving, His peace enters our hearts.
X. Invitation: Make Gratitude Your Life Response
Today, whether you are a believer or not, let us invite God to truly enter our lives and offer Him our gratitude.
Dear brothers and sisters, perhaps you have come here today carrying worry, fatigue, or questions, but God says, "Child, I know your needs."
Today, the Lord invites you to return to Him. Ask yourself:
- Do I need daily bread?
- Do I need provision, healing, or forgiveness?
- Do I long to encounter the Lord of life again?
If so, let us now respond with true gratitude from our hearts.
XI. Closing Prayer
Dear Heavenly Father,
I thank You, for You are faithful. Whether I am on the mountain or in the valley, You are with me. Teach me, Lord, to praise You in difficulties, to count my blessings in lack, and to remember Your hand in abundance.
Lord Jesus, You are the bread of life and the satisfaction of my soul. Today I surrender myself to You again; may my life become a song of gratitude.
In the name of Jesus Christ,
Amen.
អរគុណដល់ព្រះជាម្ចាស់ក្នុងគ្រប់ស្ថានភាព
អត្ថបទព្រះគម្ពីរ៖ ថេសសាឡូនិក ទី១ ៥:១៦–១៨; ចោទិយកថា ៨:៧–១៨
កាលបរិច្ឆេទ៖ ថ្ងៃទី១ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០២៥
កន្លែង៖ សាសនាចក្រខ្រីស្ទានភូមិទន្លេសែង
I. ការណែនាំ៖ ការដឹងគុណពិតប្រាកដ
សូមសុខសាន្តនៅជាមួយបងប្អូនទាំងអស់គ្នា។
រៀងរាល់ខែតុលា និងវិច្ឆិកា ប្រទេសសហរដ្ឋអាមេរិក និងកាណាដា មានពិធីអរគុណ (Thanksgiving) ដែលជាពេលវេលាដើម្បីអរគុណចំពោះផលដំណាំនិងពរជ័យ។ នៅប្រទេសកម្ពុជា យើងក៏មានពិធីសែនទឹក ដែលជាពេលដើម្បីអរគុណដល់ព្រះអម្ចាស់សម្រាប់ការផ្គត់ផ្គង់របស់ទ្រង់ផងដែរ។
ថ្ងៃនេះ ខ្ញុំចង់សួរអ្នកមួយចំណោមសំណួរ៖ តើអ្នកមានអារម្មណ៍យ៉ាងដូចម្តេចចំពោះ "ការដឹងគុណ"? តើវាផុសចេញពីចិត្តអ្នកដោយស្វ័យប្រវត្តិឬត្រូវការបុណ្យអនុស្សាវរីយ៍មួយ ដើម្បីរំលឹកថា “ខ្ញុំគួរតែអរគុណ”?
ប្រហែលជាមានអ្នកនឹកស្រមៃថា៖ “លោកគ្រូសាសនា ខ្ញុំបានបាត់បង់ច្រើនណាស់ក្នុងឆ្នាំនេះ តើខ្ញុំអាចអរគុណយ៉ាងដូចម្តេចបាន?”
បងប្អូនជាទីស្រឡាញ់ ព្រះគម្ពីរមិនបានបង្គាប់ឱ្យយើងអរគុណចំពោះគ្រប់រឿងទេ ប៉ុន្តែឱ្យយើងអរគុណក្នុងគ្រប់ស្ថានភាព។
ថេសសាឡូនិក ទី១ ៥:១៦–១៨ មានបន្ទូលថា៖
“ចូររំភើបជានិច្ច ចូរអធិស្ឋានជានិច្ច ហើយចូរអរគុណក្នុងគ្រប់ស្ថានភាព ដ្បិតនេះជាឆន្ទៈរបស់ព្រះជាម្ចាស់សម្រាប់អ្នក ដែលស្ថិតក្នុងព្រះគ្រីស្ទយេស៊ូវ។”
ឆន្ទៈរបស់ព្រះមិនមែនឱ្យយើងធ្វើដូចជាអ្វីៗទាំងអស់ល្អទេ ប៉ុន្តែឱ្យយើងឃើញថា ទោះនៅក្នុងភាពមិនច្បាស់លាស់ កង្វះខាត ឈឺចាប់ ឬរង់ចាំ — ទ្រង់នៅតែមានស្ថិត និងធ្វើការ នៅក្នុងជីវិតយើង។
II. សក្ខីភាពរបស់ប៉ុល៖ ការសិក្សាដឹងគុណក្នុងទុក្ខលំបាក
សាវកប៉ុលបាននិយាយនៅពេលដែលគេឃុំខ្លួនទ្រង់ថា៖
“ខ្ញុំដឹងថា មានកង្វះជាអ្វី និងមានគ្រប់គ្រាន់ជាអ្វី។ ខ្ញុំបានរៀនឃើញអាថ៌កំបាំងនៃការពេញចិត្តក្នុងគ្រប់ស្ថានភាព ទោះមានអាហារឬអត់ ទោះសម្បូរឬខ្វះ ខ្ញុំអាចធ្វើអ្វីៗទាំងអស់នេះតាមរយៈព្រះអង្គដែលផ្តល់កម្លាំងឲ្យខ្ញុំ។” (ភីលីព ៤:១១–១៣)
យើងជាញឹកញាប់ចងចាំតែបន្ទាត់ចុងក្រោយ — “ខ្ញុំអាចធ្វើអ្វីៗទាំងអស់” — ប៉ុន្តែប៉ុលនិយាយពាក្យទាំងនោះ នៅពេលដែលស្ថិតក្នុងខ្នងច្រវ៉ាក់និងគុក។
ការដឹងគុណពិតប្រាកដ មិនមែនជាអារម្មណ៍ទេ ប៉ុន្តែជាជម្រើសនៃសេចក្តីជឿ។
III. ធម្មជាតិមនុស្ស៖ យើងមិនមានចិត្តដឹងគុណតាមធម្មជាតិទេ
បងប្អូនជាទីស្រឡាញ់ តាមសភាពមនុស្សមានបាប យើងមិនងាយអរគុណឡើយ។ ភ្នែកយើងឃើញអ្វីដែលខ្វះមុនគេ។
មានរឿងមួយ៖
យុវជនម្នាក់បានជាប់ការប្រឡងគណនេយ្យ ហើយនិយាយទៅឪពុកថា៖
“ប៉ា ការងារអាជីវកម្មរបស់ប៉ា គឺរញ៉េរញ៉ៃណាស់ ពុំមានសៀវភៅគណនេយ្យ ឬរបាយការណ៍ហិរញ្ញវត្ថុឡើយ!”
ឪពុកញញឹមហើយនិយាយថា៖
“កូនអើយ នៅពេលប៉ាមកប្រទេសនេះ ប៉ាមានតែខោមួយគូប៉ុណ្ណោះ។ ឥឡូវនេះ បងកូនជាវេជ្ជបណ្ឌិត ប្អូនស្រីជាគ្រូបង្រៀន ហើយកូនជាគណនេយ្យករ។ ប៉ានិងម៉ាក់មានផ្ទះ មានឡាន និងអាជីវកម្មតូចមួយ។ បូកចូលគ្នាទាំងអស់ ហើយដកខោមួយគូចេញ នោះហើយជាកម្រៃចំណេញ!”
បងប្អូនអើយ នៅពេលយើងចំណាយពេលរាប់ពរជ័យ យើងនឹងដឹងថា ព្រះជាម្ចាស់ប្រទានលើសពីអ្វីដែលយើងស្នើសុំ។
IV. អរគុណក្នុងទុក្ខលំបាក មិនមែនចំពោះទុក្ខលំបាក
ព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលក្នុងលូកា ១២:២២–២៤ ថា៖
“កុំបារម្ភអំពីជីវិតរបស់អ្នកថា តើអ្នកនឹងញ៉ាំអ្វី ឬស្លៀកអ្វី។ ចូរពិចារណាពីកង្កែបមាត់ថា ពួកវាមិនដាំនោះទេ មិនប្រមូលផ្តុំទេ ប៉ុន្តែព្រះជាម្ចាស់ផ្តល់អាហារឲ្យវា។ ហើយអ្នកមានតម្លៃលើសសត្វបក្សីទាំងនោះប៉ុន្មានជាង?”
ការដឹងគុណមិនមែនជាការរត់គេចពីជីវិតពិតទេ ប៉ុន្តែជាការជឿទុកចិត្តថា ព្រះជាម្ចាស់គ្រប់គ្រងទាំងអស់ ទោះនៅក្នុងទុក្ខក៏ដោយ។
យើងមិនអរគុណចំពោះការឈឺចាប់ទេ ប៉ុន្តែអរគុណនៅកណ្តាលការឈឺចាប់ ព្រោះយើងដឹងថា មានព្រះអង្គស្ថិតជាមួយយើង។
V. ព្រះដឹងអំពីតម្រូវការរបស់អ្នក
ព្រះដឹងអំពីអ្វីដែលអ្នកកំពុងបារម្ភ។ ទ្រង់ដឹងពីកង្វះខាត និងការព្រួយបារម្ភរបស់អ្នក។
ព្រះយេស៊ូវបានបង្រៀនឲ្យយើងអធិស្ឋានថា៖
“សូមប្រទានអាហាររបស់យើងថ្ងៃនេះ។”
អ្នកប្រកាសព្រះសារ ហាត់សិន តេល័រ បាននិយាយថា៖
“ព្រះដឹងថា កូនរបស់ទ្រង់ត្រូវការអាហាររៀងរាល់ថ្ងៃ។ ទ្រង់បានផ្តល់អាហារដល់ជនអ៊ីស្រាអែលបីលាននាក់ក្នុងទីរហោស្ថានរយៈពេល៤០ឆ្នាំ។ ដូច្នេះ ទ្រង់នឹងមិនភ្លេចយើងទេ។”
ទំនួលរង់ចាំ ៣៧:២៥ ក៏មានបន្ទូលថា៖
“ខ្ញុំធ្លាប់នៅជាយុវជន ហើយឥឡូវនេះជាពាយុវជន ប៉ុន្តែខ្ញុំមិនធ្លាប់ឃើញអ្នកសុចរិតត្រូវទុកឱ្យឃ្លាន ឬកូនរបស់ពួកគេត្រូវសុំអាហារទេ។”
អ្នកប្រហែលជាកំពុងជួបការខ្វះខាត ប៉ុន្តែព្រះមិនបានភ្លេចអ្នកឡើយ។
VI. អរគុណចំពោះការងាររបស់ព្រះក្នុងភូមិយើង
បងប្អូនអើយ សូមគិតអំពីរបៀបដែលព្រះបានបង្កើតសាសនាចក្រនៅក្នុងភូមិនេះ។ ទ្រង់បានបង្រៀនយើងឲ្យដឹងអរគុណ តាមរយៈការរួមរស់ជាមួយទ្រង់។
យើងអរគុណដល់ព្រះ ដែលបាននាំគ្រួសាររបស់លោកគ្រូ Timothy មកបង្កើតសាសនាចក្រនេះ ដើម្បីឱ្យយើងអាចថ្វាយបង្គំជាមួយគ្នា ស្រឡាញ់គ្នា បួងសួងគ្នា និងរីកចម្រើនជាមួយគ្នា។
យើងអរគុណសម្រាប់៖
• ការផ្តល់ជំនួយដោយមិនចង់ឲ្យដឹងឈ្មោះពីបងប្អូនសាសនាចក្រ ផ្សេងៗ ដែលបានជួយឲ្យយើងមានកន្លែងជួបជុំ។
• ការផ្តល់អង្ករដល់គ្រួសារដែលខ្វះខាត — នេះជាការផ្គត់ផ្គង់របស់ព្រះ។
• ការផ្ញើយើងមកបម្រើតាមរយៈការបង្ហាញព្រះបន្ទូល និងសេវាថែទាំសុខភាព។
បងប្អូនអើយ ប្រសិនបើយើងគិតឲ្យជ្រាលជ្រៅ សូម្បីតែដង្ហើមមួយ ការផ្លាស់ទី ការញ៉ាំ ការគេង ការគិត ការនិយាយ ការស្តាប់ — ទាំងអស់គ្នា នេះជាពរជ័យរបស់ព្រះដែលគួរអរគុណ។
VII. ព្រះផ្តល់អាហារផ្លូវវិញ្ញាណ៖ ការទ្រង់ទ្រាយពិតប្រាកដ
ព្រះមិនត្រឹមតែផ្តល់អាហាររូបកាយទេ ប៉ុន្តែផ្តល់អាហារផ្លូវវិញ្ញាណផងដែរ។
ព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលថា៖
“ខ្ញុំជាអាហាររបស់ជីវិត។ អ្នកណាមកឯខ្ញុំ នោះមិនឃ្លានទេ ហើយអ្នកណាជឿលើខ្ញុំ នោះមិនស្រេកទេ។” (យ៉ូហាន ៦:៣៥)
លោកីយ៍អាចផ្តល់នំប៉័ងឲ្យអ្នក ប៉ុន្តែតែព្រះយេស៊ូវប៉ុណ្ណោះអាចផ្តល់ការពេញចិត្តពិតប្រាកដ។
ការផ្គត់ផ្គង់ធំបំផុតរបស់ព្រះ គឺទ្រង់ផ្ទាល់។ ការដឹងគុណពិតប្រាកដ មិនមែនសម្រាប់អ្វីដែលយើងទទួលបានទេ ប៉ុន្តែសម្រាប់អំពីព្រះអង្គដែលយើងមាន។
VIII. ការរំលឹកពីចោទិយកថា៖ កុំភ្លេចព្រះ
ចោទិយកថា ៨:១០–១៤,១៧–១៨ មានបន្ទូលថា៖
“នៅពេលអ្នកបានញ៉ាំហើយពេញចិត្ត ចូរតម្កើងសិរីរបស់ព្រះជាម្ចាស់សម្រាប់ដីល្អដែលទ្រង់ប្រទានឲ្យអ្នក។ កុំភ្លេចព្រះជាម្ចាស់របស់អ្នក… អ្នកប្រហែលនិយាយថា កម្លាំងនិងដៃរបស់ខ្ញុំបានផលិតទ្រព្យនេះ។ ប៉ុន្តែចូរចងចាំព្រះជាម្ចាស់របស់អ្នក ព្រោះទ្រង់ជាអ្នកផ្តល់សមត្ថភាពឲ្យអ្នកផលិតទ្រព្យនោះ។”
ការដឹងគុណមិនមែនសម្រាប់ពេលខ្វះទេ តែសម្រាប់ពេលសម្បូរផងដែរ។ យើងជាញឹកញាប់ភ្លេចព្រះ នៅពេលមានច្រើនជាងនៅពេលខ្វះ។
IX. ការដឹងគុណនាំមកនូវការព្យាបាលផ្លូវវិញ្ញាណ
“ចូររំភើបជានិច្ច អធិស្ឋានជានិច្ច ហើយអរគុណក្នុងគ្រប់ស្ថានភាព។ នេះជាឆន្ទៈរបស់ព្រះក្នុងព្រះគ្រីស្ទយេស៊ូវ។”
ការដឹងគុណមិនមែនជាវិធីសាស្ត្រពិធីទេ ប៉ុន្តែជាការព្យាបាលផ្លូវវិញ្ញាណ។ នៅពេលយើងលើកភ្នែកឡើងអរគុណដល់ព្រះ សេចក្តីសុខរបស់ទ្រង់នឹងចូលក្នុងចិត្តយើង។
X. ការអញ្ជើញ៖ ឲ្យជីវិតអ្នកក្លាយជាការអរគុណ
ថ្ងៃនេះ មិនថាអ្នកជាជំនឿ ឬមិនទេ សូមអញ្ជើញព្រះឲ្យចូលក្នុងជីវិតអ្នកពិតប្រាកដ និងអរគុណដល់ទ្រង់។
ប្រហែលអ្នកបានមកទីនេះជាមួយការព្រួយបារម្ភ ភាពនឿយហត់ ឬសំណួរផ្សេងៗ ប៉ុន្តែព្រះមានបន្ទូលថា៖
“កូនអើយ ខ្ញុំដឹងអំពីតម្រូវការរបស់កូន។”
ថ្ងៃនេះ ព្រះអម្ចាស់អញ្ជើញឲ្យអ្នកត្រលប់មករកទ្រង់វិញ។ សូមសួរខ្លួនឯង៖
• តើខ្ញុំត្រូវការអាហារប្រចាំថ្ងៃទេ?
• តើខ្ញុំត្រូវការការផ្គត់ផ្គង់ ការព្យាបាល ឬការអភ័យទោសទេ?
• តើខ្ញុំត្រេកត្រអាលចង់ជួបព្រះម្ចាស់ជាថ្មីទេ?
ប្រសិនបើចម្លើយគឺ “បាទ/ចាស” សូមឆ្លើយតបជាមួយចិត្តដឹងគុណ។
XI. ការអធិស្ឋានបញ្ចប់
ព្រះវរបិតាជាអ្នកស្ថិតនៅស្ថានសួគ៌
ខ្ញុំអរគុណទ្រង់ ព្រោះទ្រង់ស្មោះត្រង់។
ថ្វាយដល់ព្រះ ទោះនៅលើភ្នំ ឬក្នុងទីទាប — ទ្រង់នៅជាមួយខ្ញុំ។
សូមបង្រៀនខ្ញុំឲ្យសរសើរទ្រង់នៅពេលលំបាក ឲ្យរាប់ពរជ័យនៅពេលខ្វះ
ហើយឲ្យចងចាំដៃទ្រង់នៅពេលសម្បូរ។
ព្រះយេស៊ូវអើយ ទ្រង់ជាអាហារនៃជីវិត និងជាការពេញចិត្តនៃព្រលឹងខ្ញុំ។
ថ្ងៃនេះ ខ្ញុំថ្វាយជីវិតខ្ញុំវិញទាំងស្រុង ឲ្យជ
